چیدمان قطعات و لوازمی که در داخل تابلو برق نصب می‌شوند و طرز قرارگیری آن‌ها نسبت به یکدیگر، تا حد زیادی به سلیقه و تجربه فنی طراح بستگی دارد. با این حال، این کار باید حتماً دارای اصول، هماهنگی و ترکیب صحیح باشد. در طراحی و مونتاژ تابلوهای برق فشار ضعیف (Low Voltage)، جانمایی تجهیزات بر پایه چهار اصل مهم و اساسی انجام می‌گیرد.

چرا چیدمان اصولی تابلو برق اهمیت دارد؟

یک چیدمان درست علاوه بر افزایش طول عمر تجهیزات و ایمنی اپراتور، روند عیب‌یابی، تعمیرات و توسعه‌های آتی تابلو را بسیار ساده‌تر می‌کند. اصول چهارگانه زیر شالوده اصلی طراحی چیدمان هستند:

  • رعایت نکات ایمنی
  • رعایت نکات فنی و عملکردی
  • صرفه‌جویی در مصرف سیم و تجهیزات
  • حفظ نظم، زیبایی و هارمونی

رعایت نکات ایمنی در چیدمان

در صنعت برق، اولین و مهم‌ترین مسئله، ایمنی در مقابل برق‌گرفتگی و آتش‌سوزی است. چیدمان صحیح قطعات می‌تواند نقش بسزایی در جلوگیری از حوادث داشته باشد.

  • کلیدهای اصلی، مینیاتوری و قطعاتی که برای قطع و وصل مدار پیش‌بینی شده‌اند، باید کاملاً در دسترس باشند. در مواقع خطر (مانند آتش‌سوزی یا برق‌گرفتگی)، اپراتور یا افراد حاضر باید بتوانند با سرعت و بدون مانع کلید اصلی را قطع کنند.
  • کلید اصلی باید در ارتفاع مناسبی نصب شود (نه خیلی بالا و نه خیلی پایین) تا حتی فردی با قد کوتاه نیز بتواند به سرعت آن را قطع کند. همچنین نصب پلاک و برچسب نام روی کلید اصلی الزامی است تا با کلیدهای دیگر اشتباه گرفته نشود.
  • در صورت وجود شینه‌بندی، حتماً شینه‌ها را با طلق‌های شفاف یا عایق‌های حرارتی بپوشانید تا احتمال برخورد اتفاقی دست یا ابزار با قسمت‌های برق‌دار به صفر برسد.

رعایت نکات فنی و عملکرد تجهیزات

هر قطعه الکتریکی دارای ویژگی‌های مکانیکی و الکتریکی خاصی است که باید هنگام جانمایی مد نظر قرار گیرد.

  • تمامی قطعات دارای پیچ یا ترمینال‌های اتصال باید طوری نصب شوند که مسیر دسترسی آچار یا پیچ‌گوشتی برای باز و بسته کردن آن‌ها باز باشد. کابل‌ها، شینه‌ها و داکت‌ها نباید مانعی بر سر راه اتصال و تعمیر این پیچ‌ها ایجاد کنند.
  • تجهیزات حساسی مانند PLC یا کنترلرهای صنعتی در برابر ضربه، گرد و غبار، براده‌های فلزی و حرارت شدید آسیب‌پذیر هستند. از آنجا که اپراتور کمتر با این تجهیزات سروکار دارد، باید آن‌ها را در بالاترین بخش تابلو نصب کرد تا از خطر نفوذ آب، افتادن ابزار و تجمع گرما در امان باشند.
  • قطعاتی مانند کنتاکتور، کلید حرارتی و کلید اتوماتیک دارای جهت ورود و خروج جریان مشخصی هستند که با حروف و ارقام روی آن‌ها تعیین شده است. جانمایی باید مطابق با مسیر ورودی کابل‌ها انجام شود.

صرفه‌جویی در مصرف سیم و شینه

چیدمان قطعات باید به گونه‌ای باشد که کوتاه‌ترین مسیر برای سیم‌کشی انتخاب شود. این مسئله علاوه بر کاهش هزینه، حجم سیم‌های داخل داکت را کاهش داده و از تولید حرارت اضافی جلوگیری می‌کند.

  • ترتیب قرارگیری منطقی قطعات معمولاً به این صورت است: کلید اصلی -> باسبار (شینه) -> فیوز مینیاتوری -> کنتاکتور -> ترمینال‌های خروجی.
  • رعایت این ترتیب باعث می‌شود که سیم‌ها بدون درهم‌تنیدگی و مسافت‌های طولانی به قطعه بعدی متصل شوند.

نظم، زیبایی و ظرافت

تفاوت یک کار درجه‌یک و حرفه‌ای با یک مونتاژ ضعیف در نگاه اول در زیبایی و نظم آن مشخص می‌شود.

  • تمامی قطعات را کاملاً افقی یا عمودی نصب کنید و از نصب زاویه‌دار و کج بپرهیزید.
  • سیم‌ها و کابل‌های خروجی از داکت را به زیبایی فرم‌دهی و آرایش کنید.
  • زیبایی و هارمونی تابلو نشان‌دهنده نظم طراح است و به تعمیرکاران اعتماد به نفس و سرعت عمل بیشتری در عیب‌یابی می‌دهد.

الگوی عمومی جانمایی در تابلوهای دیواری

در یک چیدمان استاندارد و مرسوم، چیدمان تجهیزات از بالا به پایین و در هر ردیف از سمت چپ به راست انجام می‌شود:

  • کنترل‌کننده‌های فرمان و PLC در بالاترین قسمت نصب می‌شوند.
  • کلیدها و فیوزهای تغذیه خروجی با حفظ فاصله مناسب زیر PLC قرار می‌گیرند.
  • کلید اصلی (با توجه به مسیر ورود کابل‌ها)، فیوزهای مینیاتوری و کنتاکتورها در ردیف‌های بعدی جانمایی می‌شوند.
  • ادوات فرمان مانند ساعت فرمان، رله‌های کمکی، کنترل فاز، کنترل بار و تایمرها زیر کنتاکتورها قرار می‌گیرند.
  • تجهیزات سنگین و گرمازا مانند ترانسفورماتورها و ادوات حرارتی (هیتر) در پایین‌ترین قسمت سینی نصب می‌شوند.
  • ترمینال‌های ورودی/خروجی و خازن‌ها (که حتماً باید به صورت ایستاده نصب شوند) در کف تابلو قرار می‌گیرند.
  • فن دمنده در پایین بدنه (روی درب یا بغل) و فن مکنده در بالاترین قسمت بدنه نصب می‌شوند.

ابعاد، فواصل استاندارد و داکت‌کشی

برای محاسبه ابعاد کلی تابلو و جلوگیری از تداخل قطعات، رعایت فواصل زیر الزامی است:

  • تمام فضاهای خالی بین قطعه و کانال سیم‌کشی برای قطعات تا جریان ۱۰۰ آمپر باید بین ۲ تا ۳ سانتی‌متر باشد تا امکان مانور سیم و دست فراهم شود. برای کلیدهای ۶۳ تا ۲۰۰ آمپر، این فاصله به دلیل ضخامت کابل‌ها تا حدود ۳ سانتی‌متر و بیشتر افزایش می‌یابد.
  • در قطعات فشار ضعیف (۳۸۰ ولت)، به دلیل عایق بودن بدنه، نزدیک کردن قطعاتی مانند فیوز مینیاتوری یا کنتاکتور از بغل مانعی ندارد، اما برای خلوص هوایی و تهویه قطعات پرحرارت باید فاصله جانبی رعایت شود.
  • هنگام انتخاب سایز داکت شیاردار، همواره باید حدود ۳۰ درصد (یک‌سوم) فضای داخل داکت برای گردش هوا و عبور حرارت خالی بماند.

ابعاد استاندارد داکت‌های شیاردار پرکاربرد بر حسب میلی‌متر (عرض × ارتفاع) عبارتند از:

  • ۲۰ × ۲۰
  • ۲۵ × ۴۰
  • ۳۰ × ۴۰
  • ۴۰ × ۴۰
  • ۴۰ × ۶۰
  • ۶۰ × ۴۰
  • ۶۰ × ۶۰
  • ۱۰۰ × ۶۰

جمع‌بندی و پیشنهاد کاربردی

در نهایت، رعایت فواصل هوایی مناسب و ایجاد مسیر تهویه مطبوع، طول عمر کلیدها و قطعات حساس تابلو برق شما را تضمین می‌کند.

پیشنهاد می‌شود همواره پیش از آغاز فرآیند برش‌کاری و مونتاژ سینی، طرح اولیه جانمایی را در نرم‌افزارهای تخصصی مانند AutoCAD Electrical ترسیم کرده و پس از بررسی فواصل و ابعاد قطعات، اقدام به اجرای نهایی نمایید.